Czy praca zdalna przestaje być popularna wśród pracowników?

Nie całkowicie, ale jej znaczenie maleje. Podczas gdy 28% pracowników chce pracy zdalnej w wybrane dni, aż 39% preferuje teraz elastyczne godziny pracy niezależnie od miejsca. Dla młodych ludzi (18-24 lata) elastyczność jest ważniejsza niż sama możliwość pracy z domu.

Jakie są najpopularniejsze modele pracy wśród kandydatów?

Według badań Personnel Service, najpopularniejsze są: elastyczny czas pracy (39%), praca zdalna w wybrane dni (28%), dodatkowe dni wolne (27%) i skrócony tydzień pracy (26%). Preferencje różnią się w zależności od wieku i płci.

Czy pracodawcy są gotowi na elastyczność?

Nie w pełni. Ponad połowa pracowników (56%) pracuje w tradycyjnym systemie jednozmianowym, a tylko 17% ma elastyczny grafik. Ponad trzecia część firm (35%) wciąż uważa, że przyszłość należy do pracy wyłącznie stacjonarnej.

Które branże są najbardziej otwarte na pracę zdalną?

Sektor IT (26% deklaruje pełną pracę zdalną) i sektor publiczny (32%) są liderami. Z kolei transport, logistyka i produkcja preferują pracę stacjonarną ze względu na specyfikę działalności.

Czy sztuczna inteligencja zmieni organizację pracy?

Tak, 11% firm już widzi przyszłość pracy opartą na automatyzacji i AI. Wśród średnich przedsiębiorstw odsetek sięga 16%, choć w małych firmach wynosi zaledwie 2%.

Elastyczny czas pracy bije pracę zdalną. Co chcą pracownicy w 2025?

39% Polaków preferuje elastyczne godziny pracy zamiast home office'u. Sprawdź, jak się zmienią oczekiwania pracowników i co to oznacza dla Twojej kariery i…

Elastyczny czas pracy, a nie praca zdalna, stał się najważniejszym oczekiwaniem polskich pracowników wobec pracodawców. To kluczowa zmiana na rynku pracy, którą potwierdzają najnowsze badania Personnel Service zawarte w „Barometrze Polskiego Rynku Pracy”.

Elastyczność wygrywająca z home office’em

Przez wiele lat praca zdalna była synonimem elastyczności i był to główny argument pracodawców w walce o talenty. Dziś sytuacja się zmienia. Aż 39% Polaków wskazuje elastyczne godziny pracy jako najbardziej atrakcyjny model organizacji pracy, podczas gdy jedynie 28% wybiera pracę zdalną w wybrane dni tygodnia.

Ta zmiana preferencji nie jest przypadkowa. Pracownicy coraz bardziej zdają sobie sprawę, że możliwość samodzielnego decydowania o godzinach pracy — niezależnie od tego, czy pracują z biura, domu czy kawiarni — daje im większą kontrolę nad życiem zawodowym i prywatnym. Elastyczność czasu oznacza możliwość dostosowania harmonogramu pracy do osobistych potrzeb: opiekę nad dzieckiem, wizyty u lekarza, hobby czy po prostu bardziej naturalny rytm pracy dla konkretnej osoby.

Jak wyjaśnia Krzysztof Inglot, prezes Polskiego Stowarzyszenia Outsourcingu: „Debata o tym, czy praca zdalna wyprze biura, właściwie dobiegła końca. Dziś ważniejsze staje się pytanie, jaką swobodę jest w stanie zapewnić pracodawca swoim pracownikom”. To spostrzeżenie pokazuje, że rynek pracy przechodzi transformację — nie chodzi już o miejsce pracy, ale o autonomię.

Preferencje pracowników: dane z badań

Model pracy	Procent pracowników	Uwagi
Elastyczny czas pracy	39%	Najczęściej wybierany przez najmłodszych (52% w grupie 18-24)
Praca zdalna w wybrane dni	28%	Drugie miejsce, spadek zainteresowania
Dodatkowe dni wolne	27%	Coraz ważniejsze dla work-life balance
Skrócony tydzień pracy	26%	Bardziej popularne wśród kobiet (30% vs 22% mężczyzn)
Elastyczny grafik (rzeczywisty)	17%	Tylko tyle pracowników faktycznie ma dostęp
Tradycyjny system jednozmianowy	56%	Dominujący model w praktyce

Jak wiek i płeć wpływają na preferencje?

Analiza danych pokazuje wyraźne różnice demograficzne. Najmłodsi pracownicy (18-24 lata) są najbardziej zainteresowani elastycznością — aż 52% z nich wskazuje elastyczne godziny jako priorytet. W grupie 25-34 lata odsetek spada do 38%, a wśród osób powyżej 55 lat wynosi 39%. To ciekawe zjawisko: młodsi pracownicy chcą elastyczności bardziej niż osoby w średnim wieku, ale osoby starsze również cenią sobie tę możliwość.

Różnice widać również ze względu na płeć. Kobiety wyraźnie bardziej interesują się skróconym tygodniem pracy (30% vs 22% mężczyzn) i dodatkowymi dniami wolnymi. Może to wynikać z tradycyjnie większego obciążenia kobiet obowiązkami domowymi i opiekuńczymi.

Poziom wykształcenia również odgrywa rolę. Osoby z wyższym wykształceniem preferują elastyczne modele pracy (40%), podczas gdy w grupie z wykształceniem podstawowym lub zawodowym odsetek wynosi 27%. To zrozumiałe — pracownicy z wyższym wykształceniem częściej pracują na stanowiskach, które pozwalają na elastyczność, takich jak praca znawcza czy stanowiska menedżerskie.

Rzeczywistość vs oczekiwania: przepaść na rynku pracy

Mimo że pracownicy wyraźnie wskazują swoje preferencje, rzeczywistość wciąż pozostaje konserwatywna. Ponad połowa Polaków (56%) pracuje w tradycyjnym systemie jednozmianowym, a zaledwie 17% ma dostęp do elastycznego grafiku. Pozostali pracują w systemach wielozmianowych (14% — dwuzmianowy, 8% — trzyzmianowy) lub głównie nocą (2%).

Ta przepaść między oczekiwaniami a rzeczywistością jest szczególnie widoczna wśród najmłodszych pracowników. Podczas gdy 52% osób w wieku 18-24 lata chce elastyczności, w rzeczywistości aż 37% z nich pracuje w tradycyjnym systemie jednozmianowym. To oznacza, że młodsi pracownicy są frustrujący — widzą możliwości elastycznej pracy u konkurencji, ale nie mogą z nich korzystać w swoim miejscu pracy.

Co sądzą pracodawcy o przyszłości pracy?

Pracodawcy patrzą na transformację pracy bardziej zachowawczo. Ponad jedna trzecia firm (35%) wciąż uważa, że przyszłość należy do pracy wyłącznie stacjonarnej. Jedynie 26% stawia na model hybrydowy, a zaledwie 13% zakłada funkcjonowanie w pełni zdalnie.

Jednak ta konserwatywna postawa zależy mocno od branży. Firmy z sektora transportu i logistyki (70%) oraz produkcji (58%) naturalnie preferują pracę stacjonarną — pracownicy muszą być fizycznie obecni. Z kolei przedsiębiorstwa handlowe (42%) i usługowe (37%) są bardziej otwarte na model hybrydowy. Największą elastyczność deklarują branże oparte na pracy znawczej i technologicznej: sektor publiczny (32% dla pełnej pracy zdalnej) oraz IT (26%).

Sztuczna inteligencja jako nowy element równania

Coraz więcej pracodawców dostrzega, że przyszłość organizacji pracy będzie związana z technologią. Aż 11% firm uważa, że przyszły model pracy będzie w dużym stopniu oparty na automatyzacji i sztucznej inteligencji. Wśród średnich przedsiębiorstw odsetek ten sięga 16%, choć w małych firmach wynosi zaledwie 2%.

To ważny sygnał: w ciągu kilku lat debata o elastyczności pracy może być zastąpiona debatą o tym, jak pracownicy mogą współpracować z AI i automatyzacją. Pracodawcy, którzy już dziś inwestują zarówno w technologie, jak i w budowanie atrakcyjnego środowiska pracy, będą mieć największą przewagę w walce o talenty.

Co to oznacza dla Ciebie — praktyczne wnioski

Jeśli jesteś pracownikiem szukającym nowej pracy, zwróć uwagę na rzeczywisty dostęp do elastyczności, a nie tylko na obietnice. Pytaj konkretnie: czy mogę decydować o godzinach pracy, czy tylko o miejscu? Czy elastyczność dotyczy wszystkich, czy tylko wybranych stanowisk? Sprawdź również, czy Twoja branża i wiek dają Ci siłę przetargową — pracownicy IT i sektor publiczny mają znacznie więcej opcji niż pracownicy produkcji.

Jeśli jesteś pracodawcą, warto już teraz myśleć o wprowadzeniu elastycznych rozwiązań. Nie chodzi koniecznie o pełną pracę zdalną — może to być elastyczny czas pracy, skrócony tydzień lub dodatkowe dni wolne. Te rozwiązania są mniej kosztowne niż rozbudowa infrastruktury dla pracy zdalnej, a mogą być równie atrakcyjne dla pracowników. Szczególnie jeśli chcesz przyciągnąć młodszych talentów, elastyczność czasu pracy staje się niezbędnym elementem pakietu benefitów.

Przyszłość rynku pracy nie będzie opierała się na rywalizacji między biurem a pracą zdalną. Będzie to umiejętne łączenie potencjału ludzi z możliwościami nowych technologii oraz dostosowanie modeli pracy do rzeczywistych potrzeb różnych grup pracowników.