Praca zdalna zmienia role ojców. UK odkrywa nowy trend

Praca zdalna zmieniła sposób, w jaki ojcowie w Wielkiej Brytanii podchodzą do równowagi między karierą a życiem rodzinnym, a nowe badanie King’s College London ujawnia skalę tego przesunięcia.

Badanie przeprowadzone wśród ponad 8200 pracujących ojców wykazało, że około 17% tych, którzy obecnie pracują z domu, odeszłoby z pracy, gdyby musieli wrócić do biura na pełny etat. To nie jest marginalny odsetek — to sygnał, że dla znacznej grupy mężczyzn elastyczność pracy stała się warunkiem pozostania w zatrudnieniu.

Luka między oczekiwaniami a rzeczywistością

Chociaż formalnie wiele firm oferuje możliwość pracy zdalnej, praktyka wygląda inaczej. Ojcowie chcieliby pracować z domu co najmniej dwa dni w tygodniu, ale pracodawcy pozwalają im na zaledwie połowę tego czasu. Ta rozbieżność nie wynika z braku technicznych możliwości, lecz z kultury organizacyjnej i niepisanych oczekiwań dotyczących obecności w biurze.

Naukowcy z King’s College London wskazują, że kultura organizacyjna, oczekiwania dotyczące obecności w biurze oraz przekonania na temat zaangażowania pracowników nadal utrudniają korzystanie z pracy zdalnej w praktyce. Pracownicy mogą mieć formalnie prawo do pracy z domu, ale nieformalnie czują presję, by być widocznym w biurze.

Widoczność fizyczna a kariera

Jedna z najpoważniejszych barier to wpływ pracy zdalnej na perspektywy zawodowe. Badanie wykazało, że osoby pracujące zdalnie są oceniane przez przełożonych mniej korzystnie pod kątem awansów, szczególnie jeśli są ojcami. To oznacza, że mężczyźni, którzy chcą aktywnie uczestniczyć w wychowaniu dzieci, mogą zapłacić cenę w postaci wolniejszego rozwoju kariery.

Ta dyskryminacja nie jest nigdzie formalnie zapisana, ale funkcjonuje jako niepisana reguła w wielu organizacjach. Przełożeni mogą nieświadomie faworyzować pracowników widocznych w biurze, zakładając, że są bardziej zaangażowani, nawet jeśli ich produktywność i wyniki są identyczne.

Zmiana postrzegania ról rodzinnych

Współautorka raportu profesor Heejung Chung podkreśliła, że elastyczna praca nie jest wyłącznie kwestią dotyczącą matek. Dorasta nowe pokolenie wychowywane z innym wyobrażeniem męskości — takim, w którym zaangażowanie ojca w wychowanie dzieci jest postrzegane jako wartość, a nie jako odstępstwo od normy.

Praca zdalna pozwoliła wielu ojcom aktywniej uczestniczyć w życiu rodzinnym. Mogą być dostępni dla swoich dzieci, uczestniczyć w codziennych momentach, które wcześniej przypadały głównie matkom. To nie tylko zmienia dynamikę rodzinną, ale także wpływa na to, jak kolejne pokolenie postrzega role płci w domu i w pracy.

Co to oznacza dla pracodawców i pracowników

Wyniki badania King’s College London wskazują na konflikt między tym, czego chcą pracownicy, a tym, co oferują firmy. Dla pracodawców to wyzwanie — jeśli nie będą gotowi zaakceptować elastycznych modeli pracy, ryzykują utratę talentów. Dla ojców to oznacza konieczność dokonywania trudnych wyborów między karierą a czasem spędzonym z rodziną.

Ale to także szansa. Firmy, które zdecydują się na prawdziwą elastyczność — nie tylko formalnie, ale także kulturowo — mogą przyciągnąć i zatrzymać najlepszych pracowników. Dla nowego pokolenia ojców, którzy chcą być obecni w życiu swoich dzieci, elastyczna praca nie jest luksusem — to warunek sine qua non.

Raport z King’s College London pokazuje, że praca zdalna to nie tymczasowy trend, ale zmiana strukturalna w tym, jak pracownicy — zwłaszcza ojcowie — postrzegają równowagę między pracą a życiem. Organizacje, które to zrozumieją i dostosują swoje praktyki, będą lepiej przygotowane na przyszłość pracy.